سال ۸۷ رو به تمام دوستان عزیز و ایرانیان جهان تبریک میگم. با آرزوی سالی خوب و خوش.
و اما بعد.....
خیلی وقته ننوشتم چون حوصله نوشتن ندارم. وگرنه مطلب واسه نوشتن زیاده... مثلاْ همین انتخابات یا به قول لیلیت عزیز انتصابات.... اما به نظرم نوشتن در مورد انتخابات کاری بیهوده است. آخه چه کشکی چه دوغی.... انتخاب کی؟ کدوم حزب؟ با کدوم اساسنامه و مرامنامه؟ اصولگرا؟ اصلاح طلب؟ کدومشون به فکر ایران و ایرانی هستن؟ یا به فکر جیب مبارکشون هستن، یا به فکر محو کشورها. اصلا تو انتخابات شرکت کنیم که مشت محکمی به دهان استکبار بزنیم؟؟؟؟ یا برای سرنوشت کشور خودمون و حل مشکلاتمون یه عده رو انتخاب کنیم؟ اصولاْ آیا ما مهم هستیم؟ این پرسشا و خیلی پرسشای دیگه ای تو ذهنم بود که می تونستم در موردشون بنویسم. اما ننوشتم. میدونم بی تفاوتی بدترین درد مردم ماست. اما منم دیگه برام مهم نیست. میخواد احمدی نژاد و دار و دسته اش به کشور حکومت کنه یا یکی دیگه. واسه من چه فرقی می کنه. راستی دم ۶۰ درصدی که تو انتصابات شرکت کردن و مشت محکمی به دهان استکبار جهانی زدن!!!! گرم. دم اون ۴۰ درصدی هم که شرکت نکردن گرمتر.
راستی یه موضوع انشا تکراری داشتیم: علم بهتر است یا ثروت. فکر کنم حالا دیگه باید این موضوع رو جایگزینش کنیم: دموکراسی بهتراست یا دیکتاتوری.....
پاینده و پیروز باشید.
